Versoepeling Corona regels

Verandering van coronaregels voor ons als minder ziende 

Het coronavirus houdt ons al maanden in zijn greep.

Ik zie om mij heen dat het handhaven van de opgelegde regels voor iedereen anders is.

De ene persoon is heel streng voor zichzelf en voor anderen, terwijl er ook mensen zijn die het allemaal wat minder streng zien voor zichzelf.

Maar wat nu als je weinig zicht hebt en je door al die regels het spoor bijster bent?

In dit stuk vertel ik hoe ik de dingen beleef en ervaar, misschien kan het jou helpen om met regels om te gaan of dingen beter te begrijpen.

In het begin toen het virus net in Nederland was trok nog niemand zich er wat van aan, er waren een paar besmette gevallen maar meer ook niet. Nadat de tijd verstreek kwamen er steeds meer mensen bij die ziek werden. Al gauw kwam het besluit om als land helemaal op slot te gaan.

Dit vond ik nog de makkelijkste regel van allemaal, je moest gewoon thuis blijven. Dat was heel simpel vond ik. Ik kon gelukkig thuis werken en een heleboel dingen doen die ik nog op mijn lijstje had staan die nog gedaan moesten worden. Bovendien heb ik veel hobby’s dus ik kwam de tijd wel door. Iedereen had in het begin ook de verwachting dat het maar voor een korte tijd zou zijn dat het leven zo tot stilstand was gebracht. 

Maar al snel bleek dit voor langere tijd nodig te zijn. Toen dat bekend werd merkte je dat mensen dat toch niet prettig vonden. Ik zag om mij heen dat voor mensen die toch al weinig contacten en activiteiten hadden er nog meer eenzaamheid om de hoek kwam kijken. Dit viel me op doordat ik steeds meer mensen in verschillende groepen op Facebook en andere sociale media oproepen zag plaatsen voor even een praatje of een belletje. Daaraan zag je dat de eenzaamheid groeide. Zelf merkte ik dat er na mijn werk ook vrij weinig dingen overbleven om te doen. Als je altijd gewend bent om naast je werk en huishouden nog zoveel andere dingen te  doen is dat wel even wennen. Naast mijn vriend en mijn ouders zag ik een tijdje helemaal niemand meer. Zelfs voor mij, en ik kan prima op mezelf zijn, werd dit toch wel iets te rustig en saai.

In april en mei kwamen de eerste versoepelingen. We mochten weer buiten activiteiten oppakken, daarnaast waren er nog een paar kleine dingen die wel weer mochten. Maar daar begon voor ons nou juist het probleem: wat was wel toegestaan en wat niet? Denk alleen al aan boodschappen doen, voor corona vond ik dat best leuk om te doen maar met al die aanpassingen is het bijna niet te doen vind ik. Mensen zijn bang, er zijn looproutes bedacht en stickers met informatie aangebracht, men verwacht dat je alleen komt en dan ook nog het afstand houden. Nu was ik al niet iemand die vlak achter een ander gaat staan, ik pakte voor dit ook een boodschappenkar. Maar ik vraag me echt af  hoe wij al die regels moeten naleven?

Is er wel eens over nagedacht dat als je minder ziet dat het soms helemaal niet mogelijk is om alleen naar een winkel te komen? Om dan maar te zeggen dat je je boodschappen online moet bestellen vind ik niet kunnen, ook wij willen even naar buiten onze boodschappen halen. Ikzelf trek me weinig aan van wat mensen zeggen, als mensen iets vragen probeer ik het rustig uit te leggen. Maar als ik dan lees dat er tegen iemand gezegd wordt dat hij of zij niet in een winkel thuishoort omdat die persoon niet zo is als iedereen vind ik toch wel dat je verkeerd bezig bent. Nu heb ik het geluk in een  dorp te wonen waar iedereen elkaar kent, dit maakt het voor mij wel makkelijker. Maar dat er mensen langs je heen lopen en je het gevoel geven dat je iets besmettelijks hebt is niet ok en voelt erg naar.

Al die kleine veranderingen vond ik nog wel meevallen maar sinds 1 juni is er zoveel veranderd. Zo mag je weer naar restaurants maar moet je als je geen 1 gezin vormt 1,5 meter uit elkaar zitten, en mag je wel bij elkaar zitten als je samen onder 1 dak woont.

In de bus en trein moet je een mondkapje op, ik maak zelf niet zoveel gebruik van het openbaar vervoer, maar voor mijn gevoel lijkt me dat niet prettig. Het is net of je een stukje mist, en voor ons is het belangrijk dat we al onze zintuigen kunnen gebruiken omdat we ons zicht al moeten missen.

Wat zijn nou handige tips om altijd toe te passen?

Zorg dat je schoonmaakdoekjes in je tas hebt, zo kan je altijd schoonmaken als je dat gevraagd wordt.

Neem ook standaard een mondkapje mee, dit is in het openbaar vervoer verplicht en ook in sommige winkels in het buitenland zoals Duitsland.

Was altijd je handen voordat je weg gaat en als je terug komt.

Neem 1 keer per dag je toetsenbord en telefoon en tablet af met een iets vochtige doek, zo voorkom je dat daar viezigheid op achterblijft. En zeker omdat we de computer nu meer gebruiken dan anders.

Daarnaast is een fles handgel in deze tijd niet overbodig.

Ondanks dat ik de regels wat wel en wat niet mag lastig vind, ben ik blij dat we weer meer vrijheid hebben. Ik hoop dat je iets aan mijn ervaringen en tips hebt, mocht je zelf tips hebben of een ervaring willen delen laat het me dan weten.