Op mijzelf wonen

OpMijzelfWonenBankVoor mijn studie twee jaar geleden, moest ik verplicht op mezelf.
Dit omdat de studie die ik toen ging volgen in Ermelo zat, en het voor mij niet te doen was om op en
neer te reizen, tussen mijn woonplaats Ter Apel en Ermelo waar de school stond.

Dus ging ik samen met mijn school op zoek naar een geschikte plek, waar ik me voor twee jaar lekker
en op mijn gemak zou voelen.
Dat bleek nog een hele klus, want je moest je houden aan allerlei regeltjes.
Omdat ik geen zorg indicatie had, moest ik particulier wonen en die mensen die dat willen doen zijn
er weinig.
Het heeft me uiteindelijk ook drie maanden gekost om een geschikte plek te vinden.
Maar ik zeg altijd beter laat dan nooit.

Ik had na lang wachten, een super grote boven verdieping, met eigen badkamer en wc.
Daar was ik wel erg blij mee, niets te hoeven delen met anderen.

Dus in de herfstvakantie van 2011 was het dan zo ver, het moment van verhuizen.
Dat was wel even spannend ik heb lang getwijfeld of ik wel zo jong op me zelf moest gaan, of ik dat
wel zal kunnen.
Ik was toen niet zo zelfstandig als nu. En ik moest nog veel geholpen worden bij dingen.
Maar mijn instelling was, “alles valt te leren”.
En verhuizen voor het eerst geeft altijd spanning, maar ook zeker leuke dingen om
later op terug te kijken.
Nieuwe dingen kopen voor je eigen plekje, inrichten.
Want als je zo grote kamer hebt voor het eerst, wat moet er allemaal in?
Gelukkig kreeg ik wel steun van mij beide ouders.
Mijn moeder had gelukkig nog wat spullen van eerder die ik zo kon gebruiken.
Dat scheelde weer kopen.
En daar moet je ook aan denken als je zo jong bent, want dan heb je nog alleen je zakgeld.

Op 24 oktober 2011 was dan mijn eerste echte week dat ik voor het eerst op me zelf ging.
En het was ook nog mijn eerste schooldag.
Dat was dus dubbel wennen.
Maar erg leuk om mee te maken.
Ik heb allemaal nieuwe mensen leren kennen,
Iedereen was ook nieuwsgierig wie ik was, wat mij interesseerde.
Door dat iedereen zo gewoon met me om ging, net als of ik er al jaren kwam, was de spanning gauw
weg.
Ik voelde me thuis!

Maar gaandeweg als je je klas, de mensen, en je huis gewend bent, begint het gewone leven.
Je doet je ding; overdag naar school van ‘morgens 9 tot ‘smiddags 4. En dan naar huis en je
huiswerk, en dan nog eten maken. Gelukkig kregen wij elke dag vers eten van de schoolkeuken, dat
kon je dan na schooltijd zo in de route naar huis op halen.
Dat was wel echt super geregeld.

In die twee jaar op me zelf, heb ik het echt niet makkelijk gehad, veel geleerd, ontdekt en bestudeert.
Zo verrijk je je kunnen en doen weer.
En heeft me gemaakt tot wie ik nu ben.
Zelfstandig, zelfverzekerder,weet wat ik wil en niet wil.
Ook heb ik veel mensenkennis op gedaan.

Toch bleef het moment als je dan naar 4 dagen weer opgehaald wordt door je moeder bijzonder.
Elke keer weer. Twee jaar lang.