Omgangsvormen voor mensen met een visuele beperking.

Misschien ondervind je het zelf ook wel?
Ik merk het in ieder geval zelf wel!
Er is nog veel onwetendheid over hoe je omgaat met iemand die minder of niets ziet.
Hoe spreek je deze mensen aan?
En hoe laat je deze mensen dingen zien en ondervinden?

Dat is voor veel mensen nog een lastige vraag.
En helaas zie ik het zelf ook om mij heen dat er nog regelmatig de fout mee wordt in gegaan.
En dat mensen met een visuele beperking nog heel vaak heel kinderachtig worden behandeld.

En dat is natuurlijk niet de bedoeling, want ieder mens is gelijk en behoord gelijk te worden behandeld!

Natuurlijk snap ik dat het heel lastig is als je niet dagelijks met deze doelgroep om gaat.
Maar het is zeker te leren.

Regel 1 om dit te leren is:

Wees je zelf.
Behandel iemand die minder ziet net zoals je iedereen zal behandelen en vooral zoals je zelf behandelt wilt worden.
Want dat wordt door onze doelgroep zeer op prijs gesteld.
Als je dat doet ondervind je de minste problemen of ruzies met de andere persoon.
En deze regel is ook meteen de belangrijkste regel.
Van uit deze regel zijn de andere dingen vrij makkelijk te bedenken en te onthouden.

Hier onder leg ik een aantal voorbeelden uit die mensen vaak toepassen bij onze doelgroep.
Natuurlijk snappen wij ook wel dat sommige mensen dat niet met opzet doen, maar alleen uit zorgzaamheid.
Helaas geven ze ons daardoor vaak een onprettig gevoel, omdat wij dan weer denken, “dat kunnen wij zelf wel”.
Ik was laatst op visite, en daar werd de volgende vraag gesteld:
“Wat wil zij drinken”?
Als je daar dan bij zit, komt dit heel vervelend over voor ons. Want ik kan prima zelf praten en dus zeggen wat ik te drinken wil hebben.
Vaak gaat men er dan van uit, “ze ziet me niet, dus zal ze het ook wel niet zien dat ik het tegen haar heb”.

In dit geval werd de vraag aan mij ouders gesteld. En die zijn zo van, “dat weet ik niet dat kun je haar prima zelf vragen want ze hoort je wel”.
Maar er zijn natuurlijk ook mensen die dat niet zo in het openbaar durven te zeggen.
Dat kan allerlei oorzaken hebben, waardoor het toch nog heel vaak voorkomt dat ouders praten voor hun kinderen.

Wat ik wil adviseren, is als iemand weer zo’n vraag wil stellen, noem de naam van de persoon die je de vraag wil stelt duidelijk en vraag het die gene zelf.
Dit voorkomt een boel irritaties.

Dan ondervind ik ook heel vaak dat als mensen je niet kennen of weer weg gaan of net binnen komen ze vaak zeggen “ik ga je een hand geven”.
Dit komt voor ons heel raar over want ik en vele met mij weten zelf ook heel goed dat als je weg gaat of binnen komt je uit beleefdheid of als groet een hand geeft.

Dit ben ik vaak voor door mijn hand meteen uit te steken, zodat een ander mijn hand pakt en er dus nooit het misverstand kan ontstaan of dat mensen je onbeleefd vinden.
Dan kom ik nog vaak iets tegen tijdens het boodschappen doen.
Mensen kijken mij vaak en veel aan wanneer ik aan dingen voel.
Want dat vinden ze dan vervelend of raar.
Als producten verpakt zijn vind ik dat je daar best aan mag zitten.
Want hoe moet je anders zien hoe en wat het is?
En daarbij komt ook nog eens dat mensen die wel goed kunnen zien ook wel eens iets pakken, zich bedenken en het weer terug zetten.

bloesOok bij kleding winkels merk ik het heel vaak.
Maar ik heb gemerkt dat als je aangeeft “ik zie het niet en hoe moet ik anders weten wat het is en of het wel mooi is en of ik het wel wil hebben”, dat mensen er dan al heel anders in staan.
Dit komt vaak door de onwetendheid van mensen.
Mensen gaan er standaard van uit dat iedereen die ze in de winkel ontvangen alles goed kan zien.
Maar dat is natuurlijk lang niet altijd zo.

Soms als je het niet uitlegt, worden mensen kwaad.
En vinden ze het onbeleefd wat je doet.
Terwijl het voor ons vaak de enige manier is waarop wij onze boodschappen kunnen doen.
En wat ik daar ook vaak bij merk is dat degene die dan bij je is er vaak op aangesproken wordt dat jij overal aan zit.
Als je alles rustig uitlegt en open bent over wat je hebt gaan andere mensen er makkelijker mee om en krijg je meer begrip. En kunnen we vooral alles zelf blijven doen!

En dat is natuurlijk wat wij allemaal willen.
Normaal onze dagelijkse dingen kunnen ondernemen net als iedereen.
Want wij zijn prima in staat onze dingen zelf te regelen, zelf boodschappen te doen en het aan je uit te leggen als je iets vervelend, raar of opvallend vind.

Van gewoon je normale boodschappen doen op jou manier en jou tempo.
Tot gezellig kleding kopen zonder dat je de hele tijd word aangestaard dat je dingen doet die voor de ander heel raar lijken.

Dus wees open over je beperking.